دلتنگی به تنگ آمده بوداز عقربهی ساعتی که از زمان جا ماندهو تیک تیک تیکشتکه تکه شده در لحظه لحظهای که دیگر نیستعنکبوت جایت را بافته بودو من با لمس غُبار نشسته بر میزی که آغاز لمس دستانت بودتو را در آینه دیدمکه چشمهایت دلتنگی را در کاسهی چشمم ریخت و لبریز تو شدم...کی بر میگردیتا دوباره سیراب شود چشمهایم و تار و مار شود تارهای دلتنگیاتحسن عباسی

میتوان با اخم تو یک جنگ را آغاز کردیا که عشقت را به نوعِ دیگری ابراز کردمیتوان فرهاد شد با تیشهی شیرین عشقبیستون را عاشقانه مظهر اعجاز کرددر مسیر حافظ و سعدی به قدرِ یک قدممیتوان با شعر خود تا قلهها پرواز کردمیشود در داستان لیلی و مجنون عشق حق مجنون بوده و مانند لیلی ناز کردپیرو ستارخان باشی اگر با جان و دلمیتوان تبریز شد از حاکمان اعراض کردیا شبیه عاشقان عصر دیجیتال و شعر عاشقی را با دو برچسب و نشان ایجاز کرددر نهایت میتوان با اخم تو هرچند سختزندگی را با غم و شادیِ دل همساز کردحسن عباسی

در این وبلاگ بخشی از شعرها ؛ یادداشت ها و دل نوشته های اینجانب حسن عباسی منعکس می شود. بنده اصالتا از دیار باران , بخش چابکسر استان گیلان هستم و از سال 1370 در تهران زندگی می کنم.
  " اگر اشعار اینجانب را بازنشر می دهيد سپاسگزارتان خواهم بود  كه با ذکر نام باشد.. بدرود و سپاس "

در این وبلاگ بخشی از شعرها ؛ یادداشت ها و دل نوشته های اینجانب حسن عباسی منعکس می شود. بنده اصالتا از دیار باران , بخش چابکسر استان گیلان هستم و از سال 1370 در تهران زندگی می کنم.
  " اگر اشعار اینجانب را بازنشر می دهيد سپاسگزارتان خواهم بود  كه با ذکر نام باشد.. بدرود و سپاس "

در این وبلاگ بخشی از شعرها ؛ یادداشت ها و دل نوشته های اینجانب حسن عباسی منعکس می شود. بنده اصالتا از دیار باران , بخش چابکسر استان گیلان هستم و از سال 1370 در تهران زندگی می کنم.
  " اگر اشعار اینجانب را بازنشر می دهيد سپاسگزارتان خواهم بود  كه با ذکر نام باشد.. بدرود و سپاس "